Socjologia komunikacji


kyanka	09.03.2010 08:09:11
Grupa: Użytkownik Posty: 81 #485739 Od: 2010-1-30	czy ktoś sie orientuje ile razy można nie być na tym zacnym przedmiocie ? i czy za pierwszym razem sprawdzana była obecność ? _________________ Nobody is a virgin. Life fucked us all

wieczr	09.03.2010 11:02:21
Grupa: Użytkownik Lokalizacja: Piernikowo Posty: 224 #485880 Od: 2009-10-9	1 nieobecność, obecność sprawdza na każdych zajęciach

kyanka	10.03.2010 12:14:00
Grupa: Użytkownik Posty: 81 #487302 Od: 2010-1-30 Ilość edycji Admina: 2	choc zapewne ten post i tak zostanie brutalnie wykasowany to mimo wszystko- Dziekuje ! ^^' ______________________________________________ Co to za pomówienia? Nikt nigdy takich praktyk tu nie stosował ;P _________________ Nobody is a virgin. Life fucked us all

kyanka	15.03.2010 16:57:23
Grupa: Użytkownik Posty: 81 #494531 Od: 2010-1-30	wie ktoś może co by.ło do zorbienia na socjologie jutro ? _________________ Nobody is a virgin. Life fucked us all

surofy	15.03.2010 17:13:44
Grupa: Użytkownik Posty: 163 #494550 Od: 2009-10-9	kolejny rozdział do lektury z tego co mnie poinformowano _________________ www.jash.pl

kyanka	17.03.2010 16:02:52
Grupa: Użytkownik Posty: 81 #496705 Od: 2010-1-30	ta ksiązka która mamy czytać to "wstęp do filozofii" Petera Strawsona ? _________________ Nobody is a virgin. Life fucked us all

hyena	17.03.2010 19:14:05
Grupa: Użytkownik Posty: 60 #497064 Od: 2009-10-10	nie, tytuł chyba 'zaproszenie do socjologii' bergera _________________ 'Ci, którzy szczęśliwie przeżyli, brać dupy w troki i won! Ale... zostawcie odcięte części ciała. Stanowią teraz moją własność!'

kyanka	17.03.2010 19:15:28
Grupa: Użytkownik Posty: 81 #497069 Od: 2010-1-30	aaa xD to dobrze bo juz myslalam ze zla ksiazke wypozyczylam ^^' dzieki ! _________________ Nobody is a virgin. Life fucked us all

kyanka	20.03.2010 10:23:55
Grupa: Użytkownik Posty: 81 #499616 Od: 2010-1-30	a ktory rozdział ostatnio na socjo trzebabylo przeczytac ? i ktory teraz trzeba przeczytac ? _________________ Nobody is a virgin. Life fucked us all

hyena	21.03.2010 12:39:13
Grupa: Użytkownik Posty: 60 #500657 Od: 2009-10-10 Ilość edycji wpisu: 1	ostatnio był 6...teraz teoretycznie 7, ale nie jestem pewna, bo nie mam tej rozpiski _________________ 'Ci, którzy szczęśliwie przeżyli, brać dupy w troki i won! Ale... zostawcie odcięte części ciała. Stanowią teraz moją własność!'

wieczr	21.03.2010 13:17:21
Grupa: Użytkownik Lokalizacja: Piernikowo Posty: 224 #500672 Od: 2009-10-9 Ilość edycji wpisu: 1	Berger i Luckmann 2005 Internalizacja rzeczywistości, w : P. Sztompka i M Kucia Socjologia. Lektury s. 568-579 Książka do dostania w bibliotece Harmonijki

kyanka	11.04.2010 20:41:24
Grupa: Użytkownik Posty: 81 #517858 Od: 2010-1-30	ROZDZIAŁ III- SCENA I KULISY Strefa to każe miejsce ograniczone w jakimś stopniu przez bariery percepcji. Różnią się stopniem wyodrębnienia i rodzajem środków komunikacji, które wytyczają ich granice. ( np. szklane płyty - wyodrębnienie ze wzgl. na glos, ale nie wizualne)w spol. anglo-amerykanskim występ odbywa się zwykle w strefie ściśle wyodrębnionej i ograniczonej w czasie. Wrażenie i zrozumienie wywołane przez występ wypełniają zwykle owa sferę i czas tak, ze każda jednostka może obserwować występ i przyjąć definicje sytuacji narzucana przez ten występ. Często przedstawienie ogniskuje się wizualnie wokół jednego ośrodka - np. rozmowa lekarza z pacjentem, czasem tez w przedstawieniach pojawiają się odrębne skupiska, ośrodki interakcji werbalnej jako części składowe np. cocktail party(podgrupy konwersacyjne). Przedstawienie- elementy składowe: - Sfera fasadowa, czy tez scena - to terminy określające miejsce, w którym odbywa się występ. - Dekoracja- cześć fasady to stale, symboliczne wyposażenie takiego miejsca! Występ jednostki na scenie - próba stworzenia wrażenia, ze w tym miejscu jej działalność polega na zastosowaniu pewnych wzorców. Wzorce dzielą się na dwie grupy: 1) zasady dobrego wychowania - sposób w jaki wykonawca traktuje widownie podczas rozmowy czy wymiany gestów 2) dobre obyczaje - sposób, w jaki wykonawca zachowuje się w obecności publiczności, nie wchodząc z nią koniecznie w kontakt słowny a) wzorce moralne- cele same w sobie np. poszanowanie miejsc świętych b) wzorce instrumentalne - odnoszą się do takich obowiązków jak te, których spełniania pracodawca może żądać od współpracowników np. wydajność w pracy Wpływają na jednostkę, która musi im sprostać. Części osobowej fasady: - "sposób bycia" - istotny z powodu zasad dobrego wychowania, - "wygląd" - ważny z punktu widzenia dobrych obyczajów Pokaz poszanowania bywa motywowany przez chęć zrobienia dobrego wrażenia na widowni albo np. uniknięcia kary. Wymogi dobrych obyczajów są ściślej związane z przestrzenia niż wymogi dobrego wychowania. Przy badaniu instytucji społecznych ważny jest opis panujących tam wzorców dobrych obyczajów np. biura różnią się wzorcami dopuszczalności nieformalnych pogawędek miedzy pracownikami, w zakładach pracy istnieje norma dobrych obyczajów- praca na pokaz: robotnik powinien zawsze sprawiać wrażenie, ze jest bardzo zapracowany ale tez np. od biednej szlachty XIX wiecznej wymagano ostentacyjnego życia bez pracy. Kulisy, garderoba - to strefa, gdzie widoczne są fakty skrywane na scenie; miejsce, gdzie świadomie przeczy się wrażeniom, których wywołaniu służy przedstawienie, tu wykonawca może być pewien, ze nie pojawi się nikt nie proszony z widowni.Za kulisami ujawnia się istotne tajemnice przedstawienia, wykonawcy wychodzą z roli, dlatego tez jest niedostępne dla publiczności. Kontrolowanie zaplecza ma ważne znaczenie w procesie "doraźnej kontroli" , przez która jednostka stara się złagodzić naciski ze strony świata zewnętrznego. Np. jeśli rodzina zmarłego ma odnieść wrażenie, ze śmierć jest w istocie spokojnym snem, to przedsiębiorca pogrzebowy musi trzymać ja z daleka od pomieszczeń gdzie balsamuje się, preparuje i maluje dla potrzeb końcowego przedstawienia. Nie ma skupiska społecznego, w którym nie pojawiałyby się problemy związane z dostępem za kulisy. W naszym społeczeństwie podział na scenę i kulisy można znaleźć wszędzie - to np. łazienka i sypialnia czy tez kuchnia ( tendencja do wyróżniania w miejscach mieszkalnych sceny i kulis).Scenę i kulisy pomagają odróżnić elementy stałego wyposażenia wnętrz, zewnętrzny wygląd budynków ( nieotynkowane kulisy vs. biały tynk sceny), do pracy za kulisami przeznaczeni są ludzie o wysokich kwalifikacjach ale tez o niepożądanych cechach zewnętrznych, podczas gdy "osoby robiące dobre wrażenie" umieszczane są na pozycjach pierwszoplanowych. Wiele stref może pełnić obie funkcje - sceny i kulis, zależnie od okoliczności, trzeba pamiętać, ze podział na scenę i kulisy ma charakter funkcjonalny - dana strefa jest scena lub kulisami tylko z punktu widzenia określonego przedstawienia. Z kulisami wiąże się zwykle zażyłość stosunków miedzy ludźmi współdziałającymi w wystawieniu tego samego przedstawienia, na scenie można spodziewać się dominacji stosunków formalnych. Kulisy pozwalają na takie drobne działania, słownictwo, które mogą być wzięte za oznakę poufałości lub braku szacunku dla obecnych osób i miejsca ( drapanie się, żucie, przeklinanie itp.- zachowania regresywne ), scena nie dopuszcza zachowań, które ktoś mógłby uznać za obraźliwe. Uciekając się do zakulisowego stylu bycia, jednostka może każde miejsce przekształcić w kulisy. Trzeba pamiętać, ze w konkretnej sytuacji działanie jest zawsze kompromisem miedzy stylem formalnym a nieformalnym. 3 ograniczenia, którym podlega swoboda zachowań pozakulisowych: Pod nieobecność publiczności każdy członek zespołu stara się wywołać wrażenie(...)Obok sceny i kulis Goffman wyróżnia jeszcze sferę "zewnętrzną'- miejsce, które z punktu widzenia danego przedstawienia nie jest ani scena ani kulisami np. w większości budynków znajdujemy miejsca, które stale lub czasowo traktowane są jak scena albo kulisy, odcięte ścianami od świata zewnętrznego. Ludzie pozostający na zewnątrz to outsiderzy. Kiedy jednostki staja się świadkami przedstawienia, które nie było przeznaczone dla nich, mogą nie tylko stracić wszelkie złudzenia co do tego konkretnego przedstawienia, ale i przestać wierzyć w przedstawienia zainscenizowane z myślą o nich. Sam wykonawca tez może stracić orientacje. Radzić sobie z tym problemem może tak rozdzielając publiczność, by każda grupa widzów oglądała go tylko w jednej z ról i w żadnej innej (to środki kontrolowania sceny) plus usuniecie z widowni osób, którym w przeszłości dawał przedstawienie o zasadniczo innej wymowie ( np. opuszczanie stron rodzinnych przez osoby które szybko awansowały). Ważne jest tez oddzielenie od siebie różnych widowni tego samego przedstawienia - ma być przekonana, ze tylko ona jest tak mile widziana. Streszczenie tekstu który ma być bodajże na następne zajęcia _________________ Nobody is a virgin. Life fucked us all

Sobota	11.04.2010 21:04:18
Grupa: Użytkownik Posty: 181 #517875 Od: 2009-10-9	sorry ale ten tekst ma 11 stron i streszczenia do niego umieszczać

moni	12.04.2010 00:42:05
Grupa: Użytkownik Lokalizacja: Thorn Posty: 132 #517980 Od: 2009-10-8	a macie go?

Sobota	12.04.2010 03:41:21
Grupa: Użytkownik Posty: 181 #517985 Od: 2009-10-9	a sorry to mi mogło się pojebać coś bo nie spojrzałem na date tekstu wieczorka, aczkolwiek mam zamiar się jutro nad nim rozjerzeć (bo rozpiski to tak czy siak nie mam, jutro sie na uczelni po kursie BHP miałem za tym rozejrzeć )

moni	18.04.2010 12:46:58
Grupa: Użytkownik Lokalizacja: Thorn Posty: 132 #521637 Od: 2009-10-8	http://zybertowicz.pl/wp/wp-content/uploads/2009/01/zybertowicz-kontrola-spoleczna-trzeciego-stopnia.pdf zgodnie z rozpiska ten tekst jest next

kyanka	25.04.2010 15:31:55
Grupa: Użytkownik Posty: 81 #525149 Od: 2010-1-30	Nie mam całego tekstu Riesmana na ten tydzien, ale mam za to streszczenie xD David Riesman, Samotny tłum, Rozdz.: Typy charakteru społeczeństwa Tematem książki jest społeczny charakter i jego odmiany oraz to, w jaki sposób pewne typy społeczne przejawiają się w pracy, zabawie, polityce i wychowaniu. Jak pewien typ XIX – wiecznego Amerykanina zostaje wypierany przez typ innego rodzaju. Dlaczego ta zmiana nastąpiła, jak przebiegła i jakie ma skutki. „charakter społeczny” – to ten element charakteru, który stanowi wspólną cechę jednostek przynależnych do znaczących grup społecznych. Zespół cech będący wytworem grupowych doświadczeń, charakter klas, grup, regionów, narodów. Podstawą jest założenie, że coś takiego jak „charakter społeczny istnieje. I. Charakter i społeczeństwo Jaka zależność łączy społeczny charakter i dane społeczeństwo? Badania Erika E. Eriksona: studium o systemie wychowania Indian Yurok: „systemy wychowania dzieci (…) są nieświadomymi próbami ukształtowania (…) postawy optymalnego zachowania w danych warunkach” E. Fromm: charakter (społeczny) niezbędny do dobrego funkcjonowania społeczeństwa – obiektywna konieczność Związek ten tkwi w sposobie, w jakim społeczeństwo zapewnia pewien stopień przystosowania działaniom swych członków- „mechanizm przystosowania” – wytworzony w dziecku, później albo umocniony albo rozchwiany. Pojęcie „mechanizm społ.” stosuje wymiennie z terminem „społeczny charakter”, mimo, że pierwsze pojęcie nie wyczerpuje treści drugiego, to jest jego istotna częścią. W dziejach cywilizacji nastąpiły 2 rewolucje: 1) obejmuje Renesans, Reformację, Kontrreformację, rewolucję przemysłową i polityczne przewroty XVII, XVIII i XIX w. – wytworzyła tradycyjne formy życia oparte na rodzinie i klanie 2) druga rewolucja, która dzieje się teraz: w najbardziej rozwiniętych krajach poprzednia „rewolucja”/przemiana ustępuję kolejnej, są to przekształcenia towarzyszące przejęciu od epoki produkcji do epoki konsumpcji Następnie Riesman sięga po pojęcia i teorie związane ze statystyką wg. których krzywa wzrostu ludzkości przyjmuje kształt litery „S”. Dół tej litery oznacza XVII – społeczeństwo o „wysokim potencjale wzrostu” (szybkim przyroście), kolejny etap to „etap przejściowego wzrostu ludności” a następnie „wstępny spadek ludności” – górna krawędź „S”. 1. Społeczeństwo odpowiadające fazie wysokiego potencjału wzrostu kształtuje u swych typowych przedstawicieli społeczny charakter, którego funkcję przystosowawczą zapewnia ich dążność do przestrzegania tradycji. Nazywa ich „ludźmi sterowanymi tradycją” a społeczeństwo „społeczeństwem sterowanych tradycją” np. Indianie. 2. Społeczeństwo okresu przejściowego wzrostu ludności wzrostu kształtuje u swych typowych przedstawicieli społeczny charakter, którego funkcję przystosowawczą zapewnia dążność do wczesnego nabycia uwewnętrznionego zespołu celów. Ludzi tych i ich społeczeństwa nazywa „wewnątrzsterownymi” np. ZSRR. 3. Społeczeństwo wstępnego spadku ludności kształtuje u swych typowych przedstawicieli społeczny charakter, którego funkcję przystosowawczą zapewnia ich uczulenie na oczekiwania i preferencję innych. Są to ludzie i społeczeństwa „zewnątrzsterowne” np. USA. - w taki sposób zarysowuje 3 typy idealne, ale powstają inne rozróżnienia w zależności przyjętych kryteriów Np. Colin Clark wymienia 3 kręgi na podstawie rozróżnień dotyczących sfery działalności gospodarczej: Krąg 1 – rolnictwo, rybołówstwo, myślistwo, wydobycie rud Krąg 2 – przetwarzanie surowców, przemysł Krąg 3 – handel, transport, usługi 3 kręgi Clarka odpowiadaj 3 grupom Riesmana Charakterystyka grup: 1. Wysoki potencjał wzrostu - społeczeństwa sterowane tradycją - to ponad połowa ludzkości - problemem jest większa ilość urodzeń niż zgonów, aby to kontrolować „wynaleziono” ludożerstwo, wojny, ofiary z ludzi, praktykowano dzieciobójstwo - krótka średnia życia - przewaga młodych roczników - pokolenie wypiera kolejne pokolenie bardzo szybko - nieuchronny związek stosunku ludność-obszar - sterowność tradycyjna – drobiazgowe i sztywne formy dotyczące układów życiowych (obrządki itd.) - praktycznie brak dążności do wprowadzania nowych rozwiązań - rola jednostki, jednostka (indywiduum) tylko w roli o dodatnim dla społeczeństwa znaczeni np. szaman, czarownik - struktura charakteru: przystosowana – w zgodzie ze społecznymi instytucjami - powolne zmiany (w historii Zachodu będzie to okres średniowiecza) Inni badacze nazywają tę grupę „społeczeństwem pierwotnym”, „społeczeństwem statusu”, „Gemeinschaft” 2. Przejściowy wzrost ludności – wewnątrzsterowność -wg. niego zmiany zaczęły się w Renesansie, choć wielu badaczy nie docenia tego okresu Nastąpił spadek zgonów za sprawą m.in.: wzrostu dbałości o higienę, poprawę komunikacji, spadek przemocy, usprawnienie technik upraw. Tego typu przejście rozbiło ustabilizowane formy i stworzyło zapotrzebowanie (a nawet konieczność) na nową strukturę. Cechy: - zwiększenie ruchliwości jednostek - szybka akumulacja kapitału - nieustająca ekspansja wewnętrzna i zewnętrzna (kolonizacje, imperializm) - ludzie potrafiący żyć bez nakazów tradycji – wewnątrzsterowni - obejmuje wiele typów ( np. inaczej wyglądało to w krajach katolickich, inaczej protestanckich) - szeroki wachlarz celów – ale nadal celów wzajemnie zależnych i determinujących jednostkę nieodwracalnie - rozbicie, zwielokrotnienie tradycji - nowy mechanizm: „psychiczny żyroskop” – uruchomiony przez rodziców i autorytety : utrzymuj jednostkę na „właściwym kursie nawet wtedy gdy tradycja przestaje nimi kierować” - jednostka utrzymuje delikatną równowagę miedzy wymogami wewnętrznymi i zewnętrznymi 3.Wstepny spadek wzrostu ludności – zewnątrzsterowność Zachodzi w chwili, gdy spadek stopy urodzin zaczyna dorównywać spadkowi stopy zgonów na skutek m.in. coraz krótszego czasu pracy, większej ilości czasu wolnego, praca staje się mniej eksploatacyjna. Takie społeczeństwo cechuje większa centralizacja biurokratyzacja. „Świat skurczony” przez przyśpieszone zetknięcie się ras, narodów i kultur. Wytwarza się nowy mechanizm psychologiczny sterowania zachowaniem: „psychika obfitości” – rozrzutna konsumpcja i nadwyżka produkcji. Wzrasta znaczenie udziału nieproduktywnych konsumentów: ludzi starszych i młodych bez kwalifikacji Określenie zewnątrzsterowności – pojawia się w warstwie upper-middle wielkich miast, cechy takiego Amerykanina: płytszy, mniej skrupulatny w wydatkach, bardziej przyjazny, mniej pewny siebie i swoich wartości, bardziej potrzebujący afirmacji. Taki typ pokrywa się z pojęciami: Fromma: „osobowość na sprzedaż”, Millsa: „takiego, co potrafi się urządzić”, Arnolda Greena: „Mężczyzna – dziecko warstwy średniej”. Przyjmuje Stany, jako miejsce, gdzie zewnątrzsterowność stała się dominującym mechanizmem przystosowania (może nie cały obszar, ale w 3 kategoriach ludności: młodzieży, w większych miastach i w grupie o wysokich dochodach), choć jego analiza jest analizą Amerykanina, ale i człowieka współczesnego. Trudno określić, gdzie kończy się jeden typ, a zaczyna drugi – jest to niemal niemożliwe. Warunki kształtowania się zmian: - coraz więcej ludzi pracuje w trzecim sektorze gospodarki (usługi). - masowy przekaz obrazów i słów – główny strumień komunikacji ze światem zewnętrznym - bardziej „uspołecznione” zachowanie staje się warunkiem powodzenia i przystosowania - złagodzenie dawnych wzorów dyscypliny - liczy się popularność wśród grupy rówieśniczej „Wspólną cechą ludzi zewnątrz sterownych jest to, że siła sterującą jednostką są jej współcześni – albo ci, których zna bezpośrednio, albo ci, których zna bezpośrednio przez swych przyjaciół lub poprzez środki masowego przekazu. Jest ona oczywiście „uwewnętrzniona” w tym sensie, że zdanie się na jej przewodnictwo w życiu wpojone jest we wczesnych latach. Cele, ku którym kieruje się jednostka zewnątrz sterowna, zmieniają się pod wpływem tej siły; niezmienne w życiu pozostaje jedynie samo dążenie i nawyk zwracania pilnej uwagi na sygnały z zewnątrz”. Skutkuje to szczególnym rodzajem zachowań: wyjątkową wrażliwością na działania i pragnienia innych (współczesnych innych). Kompasem zewnątrz sterowności jest chęć bycia lubianym. Jednak należy odróżnić Amerykanina XIX wieku – towarzyskiego i podlegającego opinii publicznej od współczesnego człowieka zewnątrz sterownego. (jako przykład bohater z Anny Kareniny – Obłocki). Osobowość wewnątrzsterowna również dba o reputacje – był to jednak konformizm – przystosowanie zewnętrzne wyrażające się w dbaniu o obyczajowe szczegóły jak ubiór, kredyt w odpowiednim banku, zasłony w oknach – naśladowanie pewnych standardów Osobowość zewnątrz sterowna zmian tych dokonuje wewnątrz wykraczając poza strój i stan posiadania. Porównanie 3 typów Jednym ze sposobów na dostrzeżenie strukturalnych różnic między typami jest dostrzeżenie różnic między emocjonalnymi sankcjami właściwymi każdemu z nich. Osobowość sterowana tradycją odczuwa swa kulturę, jako jedność i odbiera ją za pośrednictwem określonej, niewielkiej liczby jednostek, z którymi pozostaje w codziennym kontakcie. Regulatorem jest „lęk przed wstydem” Osobowość wewnątrzsterowna wyposażona jest w „psychiczny żyroskop” uruchomiony przez rodziców – rodzaj wewnętrznego pilota. Zejście z kursu oznacza wprawdzie poczucie winy, ale mimo to osobowość tę cechuje duża stabilność. Jednostka zewnątrzsterowna uczy się odpowiadać na sygnały grona o wiele większego niż grono rodziny, rodzina nie jest już zresztą zwartą jednostką, lecz częścią szerszego społecznego środowiska, Pod tym względem osobowość zewnątrzsterowna przypomina osobowość sterowaną tradycją obie, bowiem żyją w środowisku złożonym z grup i obu brak samodzielności, jaką posiadają wewnątrzsterowni. Krańcowo odmienna jest natura tych grup. Osobowość zewnątrzserowną cechuje kosmopolityzm – znika granica miedzy tym, co obce i znane – tak wyraźna w społeczeństwie sterowanym tradycją. I gdy człowiek wewnątrz sterowny wszędzie czuje się u siebie przez swoją niewrażliwość na innych, zewnątrz sterowni są „u siebie” wszędzie i nigdzie na skutek swej zdolności szybkich powierzchownych zażyłości z każdym. Człowiek sterowany tradycją odbiera sygnały od innych, lecz są one ta monotoniczne, że niewymaganą złożonego aparatu. Człowiek zewnątrz sterowny odbiera ich tak wiele i są one tak różne, że to, co czyni właściwością wewnętrzną jest właśnie bardo rozbudowany mechanizm odbierania tych sygnałów i niekiedy uczestniczenia w ich dalszym obiegu. Podstawowym mechanizmem samokontroli jest tu rodzaj nieokreślonego NIEPOKOJU – przypomina to radar. Potem Riesman przywołuje Ateny i ich historię, jako przykład tych samych przemian i typów. Zastrzeżenia Autor nie chciałby nas wprowadzać w błąd poprzez poczucie, ze społeczeństwa zawsze zdolne są tworzyć taką organizację i typ charakteru, jaki potrzebny jest im do przetrwania. Oczywiste jest, że społeczeństwa rozpadają się i giną mimo najskuteczniejszych metod uwieczniania swego społecznego charakteru. Jak również potrafią trwać, wytrzymując ogromne napięcia i niezgodności między społecznym charakterem i społecznie wymaganym działaniem. Nie należy również przeceniać roli charakteru w procesach społecznych. Typy te są abstrakcjami, konstrukcjami, nie istnieją w rzeczywistości. Niemożliwe jest społeczeństwo lub jednostka bez reszty podporządkowana jednej zasadzie. Każdy z nas nosi w sobie możliwość dostosowania się do każdego z trzech typów konformizmu. II. Walka charakterów Ostatnie kilkaset lat w historii Zachodu to stopniowe dochodzenie do głosu 2 i 3 typu: typ wewnątrzsterowny wypiera tradycyjny, a zewnątrz sterowny wypiera wewnątrzsterowny. Powstaje mieszanka związana z ruchami migracyjnymi i innymi procesami historycznymi. Riesman porównuje typy charakterów społ. Do złóż genealogicznych, które nawarstwiają się jedno na drugim, a niekiedy dochodzi do wstrząsów. Sterowność tradycyjna przetrwała jeszcze w Ameryce Łacińskiej, południowej Europie, Azji i Afryce. Wewnątrzsterowność w małych miasteczkach USA i Kanadzie, płn-zach i częściowo śr. Europie Zewnątrzsterowność narasta w wielkomiejskich ośrodkach USA i Europy płn-zach. Wypierane typy przyjmują różne wyjścia z sytuacji wypieranie: bunt, zniechęcenie, przystosowanie, odrzucenie, opór, walka. Analogii dla sytuacji, w której znaleźć się może dawniejszy typ charakteru wobec nacisku nowszego dostarczają badania nad amerykańskimi Indianami. Siedliskiem oporu są w Ameryce coraz mniej liczni imigranci ze środowisk sterowanych tradycją. Podobny styl odmowy (niechęć do panującej kultury, pogarda dla miejskich gładkich i łagodnych manier) znajdziemy wśród górników, drwali, robotników rolnych i niektórych robotników miejskich. Tych ludzi nie obejmuj rezerwat jak w przypadku Indian – wybór między kulturową bezdomnością a przyswojeniem wartości kultury zewnątrzsterownej. Ciągle faktem pozostaje rozziew między strukturą charakteru (społeczeństwa obfitości) a rzeczywistymi możliwościami struktur gospodarczych. Na koniec stwierdza, że narkotykiem dzisiejszych czasów jest pesymizm – niebezpieczne alibi. On wierzy w obfitość dla wszystkich: „W głębi ducha sądzę, że rację miał „fantasta” Godwin, kiedy (…) bronił poglądu, że pewnego dnia będziemy umieli wyhodować żywność dla całego świata w doniczce do kwiatów. Technicznie rzecz biorąc, doniczki są już gotowe.” _________________ Nobody is a virgin. Life fucked us all

hyena	02.05.2010 12:21:49
Grupa: Użytkownik Posty: 60 #527287 Od: 2009-10-10	czy ma ktos moze tekst na kolejne zajecia, albo chociaz wiec co jest do przeczytania? _________________ 'Ci, którzy szczęśliwie przeżyli, brać dupy w troki i won! Ale... zostawcie odcięte części ciała. Stanowią teraz moją własność!'

moni	03.05.2010 11:03:08
Grupa: Użytkownik Lokalizacja: Thorn Posty: 132 #527471 Od: 2009-10-8	a może ma ktoś całą rozpiske na socjo i by przy okazji wrzucil?

Sobota	03.05.2010 13:13:26
Grupa: Użytkownik Posty: 181 #527519 Od: 2009-10-9	niech ktoś go zeskanuje czy coś, bo ja byłem święcie przekonany ,że zajęć jutro nie ma . Fuuuuuu